Het dagboek van een stopper

26 november -19:30, al 2 dagen niet gerookt

Sessie twee start zo.
Ik heb zin om mijn WeQuit-groepje te zien en zit te vroeg klaar achter mijn laptop.

Ik deel hoe spannend ik het vond om te gaan stoppen en vertel half lachend over mijn laatste avond roken en mijn barre tocht door de regen.
En dat ik uiteindelijk niet eens dat nieuwe pakje heb opengemaakt.

Mijn behandelaar raadt aan om het weg te gooien:
"Verwijder alles wat met roken te maken heeft, je eraan kan herinneren of je in de verleiding kan brengen. Zelfs een aansteker kan een trigger zijn. Maak het makkelijker voor jezelf. En nee, het is niet zonde."

Ik beloof dat ik het zal doen.

Trots vertel ik dat ik al twee dagen niet heb gerookt.
De rest van de groep deelt ook hun opvallende of moeilijke momenten en of ze gestopt zijn.
De één had moeite tijdens een koffiepauze, de ander juist ’s avonds op de bank.
Het is fijn om daar open over te praten zonder steeds uitleg te hoeven geven.
 
Het stoppen was voor niemand nog echt heel moeilijk tot nu toe.
 
Het voelt voor iedereen dat de voorbereidingen op het stoppen heel waardevol waren. Door de kennis vooraf, het plannen van het stoppen en voor sommigen van ons, de pleisters.
Dat maakt het stoppen gewoon een stuk makkelijker.

Echt leuk om elkaars verhalen te horen.

Ik merk dat het helpt om dit niet alleen te doen.
Iedereen heeft zijn eigen redenen om te stoppen en zijn eigen moeilijke momenten, maar juist daardoor begrijp je elkaar meteen.